ANA SAYFA     HAKKIMIZDA     MÜZE     ŞEHİTLERİMİZ     DOKÜMAN ARŞİVİ     FOTOĞRAF ARŞİVİ     GEZİ     YAZARLARIMIZ     İLETİŞİM  
 

   
  Müze  
  1. Dünya savaşı  
  İtilaf Dev. Savaş Planları  
  Ordular  
  Savaşa Girmemiz  
  Komutanlar  
  Çanakkale Savaşı  
  Deniz Savaşları  
  Hava Savaşları  
  Kara Savaşları  
  Cephede Koşullar  
  Gaz Kullanıldı mı?  
  Savaşın Sonuçları  
  Savaşın Etkileri  
  Çanakkale ve Yahudiler  
  Şehitlerimiz  
  Gazilerimiz  
  57. Alay Tarihi  
  Asker Mektupları  
  Anzaklar  
  Arşivlerde Çanakkale  
  Çanakkale Gençlik ve Sporcular  
  Asker İmamlar  

Sitede Ara


 

Metin Akar

ÇANAKKALE ŞEHİTLERİ

Dev kütleleriyle
Gelibolu’ya oturdu
Karabasan gibi kara ordular

Ve yüreği sallandı memleketimin
Düşman dayanmıştı kapıya
Bir kez daha savaşmak lazımdı
Ve dalgalanmak bir kez daha deniz gibi
Üzerimizden atmak için bu kiri

Fakat insanımız
Fakirdi, açtı, yorgundu, çıplaktı
Çıplaklığını bir karanlık örterdi
Ve çünkü askerlerimiz savaşın askerleriydi
Her biri bir harpten süzülüp gelmişlerdi

Bir duman yükseliyordu
Sönmüş bir ateşten farksız yüreğinden
Ve dağınıktı bir harp yeri kadar
Her birinin içi

Ama kim dinlerdi bunları
Bir kez daha dövüşmek lazımdı
Ve giderken cepheye hiçbiri sevmedi kendini

Ve yurdum insanı
Ezanına, ırzına, bozlağına
Vermek için canını inandı ölmeye
Ve bu destan böyle başladı.

Ve analar
Erlerini, oğullarını
Birer birer kaybeden
Yüreği kebap olan analar
Bir kez daha kına yaktılar kuzularına

Ve gelinler
Türküler yaktılar erlerine
Ve ağladılar gizli

Ve yaşlı, çaresiz babaların
Aktı gözyaşları gizli
Çaresizliklerine yandılar
Asker yaptılar dualarını
Ve memedler bir kez daha yollandılar

Ah memedim
Gelibolu’yu cennet mi sandın
Manzarasına vuruldun
Bülbüllerine kandın
Savaş ve şehit ol memedim
Cennete giden yoldasın

Ve savaştı memedim
Ruhuyla, kurşunla, süngüyle
Sıktı kurşun bulamayınca
Babasının gözyaşlarını, duasını
Üstelik açtı soğuktu yorgundu
Çıplaktı üşüyordu memedim
Bir karanlık örtüyordu üstünü
Gelibolu’nun ayazı yamandı
Üşüyordu askerim
Şehit olma sevdasıyla ısınıyordu

Ve imanını kanat yaptı memedim
Uçtu kaç yüz metreden düşman üstüne
Ve düşman eri
Türkler uçuyor dediler mektuplarında
Oysa tek fark
Onlara savaşmak değil ölmek emredilmişti
Ve öldüler bu vatan için bir kez daha
Gelenleri geri gönderdiler

Yedi düvel bükememişti bileğini memedimin
Ve dalgalandı al bayrağım şafaklarda
Ve bir hilal uğruna birçok güneş battı

Ey Çanakkale kalbi ülkemin
Sen atmaya devam et,
Biz sana akan kanız
Sen dağıt yurduma
Yolunda bin kez daha
Ölmeye hazırız



Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiir 3476 kez okunmuştur.

 Tüm Şiirleri Görmek İçin Tıklayın


Sitede yayınlanan her tür yazı haber, resim, doküman ve videolarınn izinsiz kullanılması yasaktır.